หลังจากเกิดความเสียหายเฉียบพลันหรือเรื้อรังต่อเกราะป้องกันผิวหนังชั้นนอก กลไกการซ่อมแซมตัวเองของผิวหนังจะเร่งการสร้างเซลล์เคราติโนไซต์ ลดระยะเวลาการทดแทนเซลล์ผิวหนังชั้นนอก และกระตุ้นการผลิตและการปล่อยสารไซโตไคน์ ส่งผลให้เกิดภาวะผิวหนังหนาตัวขึ้นและอักเสบเล็กน้อย ซึ่งเป็นอาการทั่วไปของผิวแห้งเช่นกัน
การอักเสบเฉพาะที่อาจทำให้ผิวแห้งมากขึ้น ที่จริงแล้ว การเสื่อมสภาพของเกราะป้องกันผิวหนังชั้นนอกจะกระตุ้นการสังเคราะห์และการปล่อยสารไซโตไคน์ที่ก่อให้เกิดการอักเสบหลายชนิด เช่น IL-1 และ TNF ทำให้เซลล์ภูมิคุ้มกันที่ทำหน้าที่กลืนกินสิ่งแปลกปลอม โดยเฉพาะนิวโทรฟิล ถูกทำลาย หลังจากถูกดึงดูดไปยังบริเวณที่แห้งแล้ว เมื่อไปถึงจุดหมาย นิวโทรฟิลจะหลั่งเอนไซม์ลิวโคไซต์อีลาสตาส, แคเทปซิน จี, โปรตีเอส 3 และคอลลาเจเนส เข้าสู่เนื้อเยื่อรอบข้าง และสร้างและเพิ่มจำนวนโปรตีเอสในเคราติโนไซต์ ผลที่ตามมาที่อาจเกิดขึ้นจากกิจกรรมของโปรตีเอสที่มากเกินไป ได้แก่ 1. การทำลายเซลล์ 2. การปล่อยสารไซโตไคน์ที่ก่อให้เกิดการอักเสบ 3. การเสื่อมสภาพก่อนวัยอันควรของจุดสัมผัสระหว่างเซลล์ที่ส่งเสริมการแบ่งตัวของเซลล์ กิจกรรมของเอนไซม์โปรตีโอไลติกในผิวแห้ง ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อเส้นประสาทรับความรู้สึกในชั้นหนังกำพร้าด้วยนั้น เกี่ยวข้องกับอาการคันและปวด การทากรดทราเนซามิกและ α1-แอนติทริปซิน (สารยับยั้งโปรตีเอส) เฉพาะที่บริเวณผิวแห้งมีประสิทธิภาพ ซึ่งบ่งชี้ว่าภาวะผิวแห้งมีความเกี่ยวข้องกับกิจกรรมของเอนไซม์โปรตีโอไลติก
ภาวะผิวหนังแห้งหมายความว่าเกราะป้องกันผิวหนังถูกรบกวนไขมันจะสูญเสียไป โปรตีนลดลง และมีการปล่อยสารก่อการอักเสบเฉพาะที่ออกมาผิวแห้งเนื่องจากเกราะป้องกันผิวถูกทำลายความแห้งกร้านที่เกิดจากความเสียหายของเกราะป้องกันผิวแตกต่างจากความแห้งกร้านที่เกิดจากการลดลงของการหลั่งไขมัน และการเสริมไขมันเพียงอย่างเดียวมักไม่ได้ผลตามที่คาดหวัง เครื่องสำอางบำรุงผิวที่พัฒนาขึ้นสำหรับผิวที่เสียหายไม่ควรเพียงแต่เสริมปัจจัยให้ความชุ่มชื้นในชั้นเคราติน เช่น เซราไมด์ ปัจจัยให้ความชุ่มชื้นตามธรรมชาติ ฯลฯ เท่านั้น แต่ยังควรคำนึงถึงผลของสารต้านอนุมูลอิสระ สารต้านการอักเสบ และสารต้านการแบ่งตัวของเซลล์ เพื่อลดการแบ่งตัวที่ไม่สมบูรณ์ของเคราติโนไซต์ ความแห้งกร้านของผิวหนังมักมาพร้อมกับอาการคัน และควรพิจารณาการเพิ่มสารออกฤทธิ์ต้านอาการคันลงไปด้วย
วันที่โพสต์: 10 มิถุนายน 2022
