เหตุใดเครื่องวิเคราะห์ผิวจึงสามารถตรวจจับปัญหาผิวได้?

ผิวหนังปกติมีความสามารถในการดูดซับแสงเพื่อปกป้องอวัยวะและเนื้อเยื่อในร่างกายจากความเสียหายจากแสง ความสามารถของแสงในการเข้าสู่เนื้อเยื่อของมนุษย์มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับความยาวคลื่นและโครงสร้างของเนื้อเยื่อผิวหนัง โดยทั่วไปแล้ว ความยาวคลื่นที่สั้นกว่าจะทำให้การทะลุทะลวงเข้าสู่ผิวหนังตื้นกว่า เนื้อเยื่อผิวหนังดูดซับแสงอย่างเลือกสรร ตัวอย่างเช่น เซลล์เคราติโนไซต์ในชั้นหนังกำพร้าสามารถดูดซับรังสีอัลตราไวโอเลตคลื่นสั้น (ความยาวคลื่น 180-280 นาโนเมตร) ได้เป็นจำนวนมาก ในขณะที่เซลล์สไปนัสในชั้นสไปนัสและเซลล์เมลาโนไซต์ในชั้นฐานจะดูดซับรังสีอัลตราไวโอเลตคลื่นยาว (ความยาวคลื่น 320-400 นาโนเมตร) เนื้อเยื่อผิวหนังดูดซับแสงที่มีความยาวคลื่นต่างกันได้แตกต่างกัน โดยรังสีอัลตราไวโอเลตส่วนใหญ่จะถูกดูดซับโดยชั้นหนังกำพร้า เมื่อความยาวคลื่นเพิ่มขึ้น ระดับการทะลุทะลวงของแสงก็จะเปลี่ยนแปลงไปด้วย รังสีอินฟราเรดที่อยู่ใกล้เครื่องฉายแสงสีแดงจะทะลุทะลวงเข้าไปในชั้นผิวหนังที่ลึกที่สุด แต่จะถูกดูดซับโดยผิวหนัง รังสีอินฟราเรดคลื่นยาว (ความยาวคลื่น 15-400 ไมโครเมตร) สามารถทะลุทะลวงได้น้อยมาก และส่วนใหญ่จะถูกดูดซับโดยชั้นหนังกำพร้า

ข้างต้นเป็นพื้นฐานทางทฤษฎีที่ว่าเครื่องวิเคราะห์ผิวสามารถใช้ตรวจจับปัญหาเม็ดสีผิวที่ลึกได้เครื่องวิเคราะห์ผิวเครื่องวิเคราะห์ผิวใช้สเปกตรัมที่แตกต่างกัน (RGB, แสงโพลาไรซ์แบบไขว้, แสงโพลาไรซ์แบบขนาน, แสง UV และแสง Wood) เพื่อสร้างความยาวคลื่นที่แตกต่างกันในการค้นหาปัญหาผิวตั้งแต่พื้นผิวไปจนถึงชั้นลึก ดังนั้นริ้วรอย เส้นเลือดฝอย รูขุมขนกว้าง จุดด่างดำบนผิว จุดด่างดำลึก รอยดำ การอักเสบ พอร์ฟิริน และปัญหาผิวอื่นๆ จึงสามารถตรวจจับได้ด้วยเครื่องวิเคราะห์ผิว